Mind the Bet
Πέρα από το Ποδόσφαιρο. Εδώ δεν πρόκειται περί μια απλής νοσταλγίας για το χαμένο παιχνίδι. Θα μου πεις, δεν είναι τα πάντα όλα κουλτούρα, φιλοσοφία, μουσική, κοινωνιολογία και αισθητική; Κάποτε λέει ήταν ο Γιόχαν ο Κρόιφ, ο Φρόιντ και οι Pink Floyd σε ένα ασπρόμαυρο καφέ και πιάσανε κουβέντα για μπάλα – Against Modern Football μάνα μου…
Δεν έφυγε πρώτη από το κορτ, όπως είθισται για τους ηττημένους, η Σερένα Γουίλιαμς στο Τορόντο και ας είχε χάσει με 2-0 σετ από την Μπελίντα Μπένσιτς. Παρέμεινε για ώρα στο κέντρο του γηπέδου, γνωρίζοντας την αποθέωση από το όρθιο πλήθος, όπως ο ανυπέρβλητος ηθοποιός στην τελευταία του παράσταση, χωρίς να έχει την παραμικρή σημασία αν είχε χάσει τα λόγια του…
Υπάρχουν δύο λογιών σουπερστάρ. Αυτοί που μεσουρανούν χάρις στην αμέριστη αρωγή των συμπαικτών τους στο παρκέ, επισκιάζοντας τους εντέλει. Υπάρχουν όμως και εκείνοι οι σπάνιοι, που κάνουν τους συμπαίκτες τριγύρω τους να δείχνουν καλύτεροι από όσο πραγματικά είναι και αυτός ακριβώς ο τύπος σταρ ήταν ο Μπιλ Ράσελ.
Ακόμα και ο ουρανός θαρρείς και έχει βαφτεί στο αργεντίνικο “μπλε ελεκτρίκ”, ενώ το κοντράστ με το φως των προβολέων, είναι σαν να θέλει να κρύψει τα μελανά σημεία, μιας σκοτεινής διοργάνωσης.
Προφανώς και δεν την γλυτώνουμε με τίποτα πλέον, την επικείμενη εκφυλισμένη εκδοχή του Μουντιάλ 2022 που θα διεξαχθεί καταχείμωνο και χωρίς αλκοόλ και γιγαντοοθόνες στις πλατείες, στο Κατάρ…