Της Κυριακής τα όνειρα

Ομολογώ ότι για τον Αλκίνοο Ιωαννίδη το ότι θα είχε τόσο βαθιά βιωματική σχέση με το… στοίχημα, δεν του το’ χα. Θα έπρεπε όμως να το έχω καταλάβει από παλιά. Κάτι “δεν μπορώ” και το άκρως συνθηματικό “στην αγορά του Αλ Χαλίλι”, μιλάνε από μόνα τους.

Mind the Bet

Συναντάω που λες το πρωί ένα παλιό συμφοιτητή, χρόνια και ζαμάνια, τι κάνεις ρε φίλε – όλα good με λέει – έχεις δουλειά, παιδιά σκυλιά τον λέω… Όχι ρε μάστορα, αφού σε λέω όλα good, που θα πει αιώνιος φοιτητής, εσύ; Αιώνιος στοιχηματζής ρε φιλαράκι, σπίτι – κουβάς, κουβάς – σπίτι. Ώπα ρε δικέ μου, έχεις κανένα στοίχημα για σήμερα, κάνα βέλιου μπετ.

Κιμ, πάτα το!

💔 Eγώ, απλά δυο ανομολόγητες λέξεις στην Κιμ ήθελα να πω – καθώς διαβάζω πως υποφέρει από άγχος και αγοραφοβία, αλλά μπλέξανε μέσα οι Μόντι Πάιθονς και το στοίχημα και καταστράφηκαν όλα…

Bet Therapy στοίχημα. Value Bet.

Ο Μυστήριος στους Βέλγους

Ουδείς αναντικατάστατος, το μοναστήρι να’ ναι καλά και διάφορα παρόμοια τσιτάτα θα σου πουν οι λογής μανατζαραίοι όταν βρεθούν μπροστά σε μια κομβική απώλεια. Από τους πιο “χαρβαρντωμένους” CEO των μεγάλων επιχειρήσεων, μέχρι τον θρυλικό Μπάμπη Τακούνα στα Κάτω Πετράλωνα. Πάμε στοίχημα όμως;

Γιάννης Διακογιάννης

In memoriam

“Ανάμεσα στον Πελέ και τον Ελύτη, τη Μοσχολιού και το Φον Κάραγιαν. Όλα έβγαζαν νόημα. Ακόμα και τα πιο ανεξήγητα. Από το λυσασμένο Μπερναμπέου ως την Επίδαυρο της «Ορέστειας» του Κουν, κι από τον Τάφο του Ινδού ως τη Scala, με κόκκινη Πανσέληνο. «Νessouno, mai», κι όμως, όλα είχαν νόημα. “

The night Dennis Bergkamp saved my life

Πάντα πίστευα ότι πως τα αγκωνάρια για τη σωτηρία της ψυχής, θα τα έβρισκα στους ελλειπτικούς στίχους του Καρούζου ή τις ταινίες του Μπέργκμαν. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι τελικά θα την έβρισκα στο ριπλέι ενός γκολ του Ντένις Μπέργκαμπ, σε μια γιγαντο-οθόνη στο Καζίνο του Ρίο.