ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ

Ο ελέφαντας συνήθως παίζει στοίχημα στρογγυλοκαθισμένος στο σαλόνι. Και διαβάζει αμέριμνος την εφημερίδα του. Το θέμα είναι πως στην εποχή της φουλ πληροφορίας, είμαστε τόσο απασχολημένοι με το να “διυλίζουμε τον κώνωπα”, που συνήθως δεν τον παίρνουμε καν χαμπάρι. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται. Το value bet είναι να μην είσαι τυφλός στα προφανή.

Γιατί στη σημερινή εποχή της τρελής ταχύτητας και επιδερμικής προσέγγισης των πραγμάτων (σε οποιονδήποτε τομέα), με μοναδικό γνώμονα το άμεσο αποτέλεσμα – το πιο δύσκολο είναι να κοντοσταθείς και να παρατηρήσεις με τον περίγυρο. Κυρίως, απαλλαγμένος από τις παρωπίδες των προκαταλήψεων σου, με τη φρέσκια ματιά ενός ξένου. Τότε, θα καταλάβεις ότι ακόμη και ο ελέφαντας στο σαλόνι σου γνέφει με την προβοσκίδα του.

Αυτή ακριβώς είναι και η μεθοδολογία της στήλης. Να κοντοσταθεί λίγο απέναντι στον ορυμαγδό των αναλύσεων των εκατοντάδων αγώνων κάθε ημέρας. Να διαβάσει πίσω από τις χιλιάδες λέξεις που τους συνοδεύουν. Και να μπορέσει να διακρίνει τον ελέφαντα στο σαλόνι. Βασίζεται δηλαδή στην “καλοσύνη των ξένων“.

H καλοσύνη των ξένων

Όχι, δεν πρόκειται για το ευπώλητο βιβλίο του Τσατσόπουλου, ούτε για την ομώνυμη αποτυχημένη ταινία του Δόγμα 95. Εξάλλου και οι δύο “δανείστηκαν” τον τίτλο τους από την ατάκα της Μπλανς Ντιμπουά στο εμβληματικό έργο του Τένεσι Ουίλιαμς Λεωφορείον ο πόθος. “Πάντα βασιζόμουν στην καλοσύνη των ξένων”. Το έργο τελειώνει, η αυλαία πέφτει.

Ο Τένεσι Ουίλιαμς είχε πει ευθαρσώς πως “έγραφα επειδή δεν έβρισκα τη ζωή ικανοποιητική”… Άλλωστε και το σκηνικό στα ίδια του τα έργα, οι περονιασμένοι από την υγρασία στις φτωχογειτονιές της Νέας Ορλεάνης ήρωες του, οι βρώμικες στάσεις των λεωφορείων που περνάνε πιο αραιά και από το Ζεφύρι, τα βρώμικα, ντεκαντάνς ξενοδοχεία του αμερικανικού Νότου, εκεί παραπέμπουν.

Αν υπήρχε το στοίχημα τότε, θα ήταν κι αυτό μέσα. Άντρες των φτηνών, γρήγορων ερωτικών επαφών που ποντάρουν στο επόμενο γκολ για να κεράσουν το επόμενο ποτό με μία υποψία μαύρης τζαζ στο φόντο.

Γυναίκες με εύθραυστα νεύρα από τις ματαιώσεις, που τους περιμένουν στωικά στο σπίτι με ένα ποτήρι αψέντι και ξεφυλλίζοντας ένα άλμπουμ με φθαρμένες φωτογραφίες, ποντάροντας στην αναμνηστική δύναμη εποχών μεγαλείου που είναι αμφίβολο αν υπήρξαν ποτέ πέραν από τις ονειροπολήσεις τους…

Ελέφαντας στο σαλόνι: Στοίχημα στη μπάρα

Σαν τους παίκτες του στοιχήματος, που ιστορίες τους που μοιράζονται μαζί με καπνό και μαλτ ουίσκι πίσω από την μπάρα, δεν αφορούν μεγάλες νίκες ή άφθονο χρήμα, αλλά μια καταδικαστική ισοφάριση στο 90΄ ή ένα πέναλτι που έκανε τον ξερό ήχο του δοκαριού που εξοστρακίζει την μπάλα, να ακουστεί μέχρι τη… Νέα Ορλεάνη.

Ο ελέφαντας στο σαλόνι λοιπόν δεν κουβαλά δικά του value bet. Ούτε μοιράζεται δικές τους σκέψεις για στοίχημα. Προσπαθεί όμως να μην μένει τυφλός στα προφανή value bet των άλλων. Να πάρει γραμμή από την καλοσύνη των ξένων.

Ο ελέφαντας στο σαλόνι, απλώνει στον πάγκο, value bet σκέψεις που αντέγραψε από άλλους. Αλλά και που θα τις μοιραζόμουν άνετα πίσω από μια φιλόξενη μπάρα, με συμπότες που αρέσκονται σε ιστορίες για τα τετράγωνα δοκάρια που κάποτε στέρησαν το Πρωταθλητριών στην Σεντ Ετιέν. Ή ένα παρολί απόδοσης εκατό που σκάλωσε σε ένα “τσαφ” του Ντέμη στην παλιά… Νέα Φιλαδέλφεια!