Καθηγητής Μυστήριος

Την ιστορία δεν την γράφουν οι “ανόητοι διανοούμενοι” – ούτε στο ποδόσφαιρο, ούτε πουθενά. Την γράφουν τα σκαμμένα πρόσωπα και αυτοί που ακόμη και στα 37 τους παίζουν με εφηβική ορμή και ασίγαστο πάθος. Ή όπως έλεγε κι ο ποιητής: “Είμαι 17ρης σας γαμώ τα λύκεια”….

Δεν υπάρχει, ούτε συνταγή, ούτε απάντηση. Ο καθένας κάνει αυτό που θέλει και του ταιριάζει. Αρκεί να έχει επίγνωση και να μην παρασύρεται από τις σειρήνες του παιχνιδιού και τον βομβαρδισμό των διαφημίσεων. Γιατί οι εταιρίες σε θέλουν να παίζεις ότι κινείται, παρασυρμένος από την υπόσχεση του Ελ Ντοράντο.

Για όσους μεγαλώσαμε με γάλα ΝΟΥΝΟΥ και “κονσέρβες”… εγγλέζικου φούτμπολ, δεν υπάρχει σημαντικότερο ματς από τον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας. Που μπορεί τότε να μην είχαμε την δυνατότητα να τον παίξουμε στοίχημα, αλλά μπορούσαμε μια χαρά να τον παίξουμε στο Subbuteo. Και τότε, με ένα μαγικό τρόπο, το Γουέμπλει μεταφερόταν παντού: από την Άνω Τούμπα, μέχρι τα Κάτω Πετράλωνα!